0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

ABD’nin önde gelen yayınlarından Wall Street Journal, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın damadı, BAYKAR Yönetim Kurulu Başkanı Selçuk Bayraktar’ın Türkiye’nin gelecekteki potansiyel liderlerinden olabileceğini yazdı. Ancak dikkat çeken bazı detaylar vardı. Bayraktar’ın yönetim şekline ve rakibine dikkat çekildi.

Wall Street Journal, Türkiye siyaseti odaklı yazısında, çarpıcı yorumlara imza attı.

Yerel seçimlerin ardından yenilgisini ilan eden Erdoğan için bir çok tahmin yapılıyor.

Amerika’da “2028 yılında Erdoğan, yeniden aday olmak için erken seçim yapabilir” görüşü hakim.

“POTANSİYEL BİR LİDER”

ABD’nin önde gelen yayınlarından Wall Street Journal, Selçuk Bayraktar’a vurgu yaptı. Geleceğin potansiyel liderlerinden olabilir. Siyaset erken seçim olmadan normal seyrinde ilerlerse, Selçuk Bayraktar veliaht olabilir. Wall Street Journal’a göre, Bayraktar bir halk kahramanına dönüştü.

Makalede, “NATO ülkeleri Romanya ve Polonya silahlarını satın almak isteyen ülkeler listesine eklenirken ve siparişler akarken, destekçileri Bayraktar’ın kayınpederinden sonra Bayraktar’ın ülkenin Cumhurbaşkanı olmasını öneriyor” deniyor.

“ERDOĞAN GİBİ YÖNETMEYEBİLİR”

Forbes Dergisi’nde de kendi en zenginler listesinde milyarder olarak yer alıyor. Destekçileriyle beraber yeni Cumhurbaşkanı olabilir. Olur da seçilirse Erdoğan gibi devlet yönetmeyebilir.

Eğer Bayraktar, aday olursa rakibi kim olur? Rakibi ise elbette tek satırla yazıldı. Ekrem İmamoğlu. Eğer böyle bir senaryo olursa Bayraktar ve İmamoğlu, Cumhurbaşkanlığı için kıyasıya yarışabilir.

Makalede Erdoğan’ın kendi çocuklarının özgeçmişinin Bayraktar ile kıyaslanamayacağını; diğer damadı Berat Albayrak’ın ise Hazine ve Maliye Bakanı iken çok eleştirildiği ifade edildi.

“Bayraktar’ın hayranları, onun başarısının daha meritokratik bir geleceğe işaret ettiğini söylüyor ve onu normalde Steve Jobs ya da Elon Musk gibi isimler için kullanılan terimlerle tanımlıyor. Analistlere göre Bayraktar’ın mühendis ve girişimci imajı, Erdoğan’ın Türkiye’deki kurumları zayıflatan ve gücü cumhurbaşkanlığı etrafında merkezileştiren yönetiminden ince ama önemli bir ayrışmayı temsil ediyor.”